Σχετ: Έκπτωση εισιτηρίου για τα νησιά Άνδρου, Κέας, Κύθνου, Σερίφου.

Αγαπητοί κύριοι,

Η οικονομική κρίση που έχει θίξει όλους τους εργαζόμενους δεν θα μπορούσε να αφήσει αλώβητους τους εκπαιδευτικούς. Οι ιδιαίτερες συνθήκες του επαγγέλματός μας δε, δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο την θέση μας επηρεάζοντας αρνητικά το εκπαιδευτικό σύστημα εν γένει.   

Η καινούργια σχολική χρονιά που αρχίζει βρίσκει τους εκπαιδευτικούς σε μια ιδιαιτέρως δεινή κατάσταση. Οι μειώσεις στους μισθούς μας κατά το 25%, ο μισθός πείνας των πρωτοδιοριζόμενων (670 Ευρώ), η άνοδος της τιμής του πετρελαίου και της βενζίνης έχουν καταστήσει την διαβίωση των εκπαιδευτικών, μακριά από την περιοχή μόνιμης κατοικίας τους  και την οικογένειά τους, έναν ατέρμονο γολγοθά. Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών βρίσκεται σε μια διαρκή μετακίνηση δεδομένου ότι πολλοί από αυτούς έχουν αφήσει πίσω συζύγους, παιδιά, ηλικιωμένους γονείς που πρέπει να επισκέπτονται τακτικά. Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμη πιο δύσκολη για όλους εμάς που υπηρετούμε στα σχολεία της νησιωτικής Ελλάδας. Πέρα από τα συχνά απαγορευτικά και την μείωση των δρομολογίων, έχουμε να αντιμετωπίσουμε το κόστος των μετακινήσεων που έρχεται να προστεθεί στο ενοίκιο και στην αγορά πετρελαίου κατά τους χειμερινούς μήνες.

Παρά τις αντίξοες αυτές συνθήκες οι εκπαιδευτικοί έρχονται στις στα νησιά μας για να υπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο και να προσφέρουν μόρφωση και παιδεία στα παιδιά της απομονωμένης πολλές φορές νησιωτικής Ελλάδας.

Στην προσπάθειά μας αυτή θα θέλαμε να έχουμε αρωγό τον ναυτιλιακό κλάδο που επίσης εξυπηρετεί και νοιάζεται για τις νησιωτικές περιοχές. Θα θέλαμε την βοήθειά σας με την μορφή μιας έκπτωσης εισιτηρίου για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά του Συλλόγου μας (Άνδρο, Κέα, Κύθνο, Σέριφο), για τους μήνες Σεπτέμβριο μέχρι Μάιο. Η έκπτωση θα μπορεί να ισχύει με την επίδειξη της κάρτας του εκπαιδευτικού στους ναυτιλιακούς πράκτορες.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την κατανόηση και για τη βοήθειά σας.

                                                            ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σ. Χατζοπούλου                                                                        Χ.Τέλιου

Περί ηθικής στα χρόνια της κρίσης 

Προϊόν εντυπωσιασμού και λίβελου ήταν το άρθρο του κ. Ι. Ληξουριώτη στην Καθημερινή τηε Κυριακής 19 Αυγούστου, στο οποίο αναφερόμενος στην απεργία που κήρυξε η ΔΟΕ για την 12^η Σεπτεμβρίου, κατηγορεί τους συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς, πως « δεν έχουν καμία ηθική αναστολή να χρησιμοποιούν ως ανθρώπινες ασπίδες τρυφερά μαθητούδια προκειμένου να εκβιάσουν την πολιτεία και να αποφύγουν την τρισκατάρατη αξιολόγηση..»

Πέρα από την εκτεταμένη πολεμική σημειολογία του κειμένου (αγριεμένα πρόσωπα, ανθρώπινες ασπίδες κτλ.) που στόχο έχει την παρουσίαση των εκπαιδευτικών ως αδίστακτων εκβιαστών, ο κ. Ληξουριώτης επιλέγει να προσεγγίσει το θέμα μέσα από τον μεγενθυτικό φακό της μεροληψίας.

Κατηγορεί τους συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς ότι δεν ενδιαφέρονται για το «τι σημαίνει για ένα μαθητούδι να γυρίζει άπραγο στο σπίτι του την εναρκτήρια ημέρα του μαθησιακού του βίου». Να υπενθυμίσουμε στον κ. Ληξουριώτη ότι εδώ και πολλά χρόνια οι μαθητές μας αντιμετωπίζουν αυτήν ακριβώς την κατάσταση, εξαιτίας της πλήρους αδιαφορίας της πολιτείας για τον τομέα της παιδείας. Την πρώτη μέρα του σχολείου οι μαθητές έρχονται αντιμέτωποι με την έλλειψη ή και την παντελή απουσία βιβλίων, την έλλειψη δασκάλων και καθηγητών ειδικοτήτων, ακόμη και την ανάγκη αγοράς φωτοτυπικού χαρτιού για τη στήριξη των υποχρηματοδοτούμενων σχολείων μας. Αυτή είναι η «ηθική» ενός κράτους που έχει καταχραστεί εδώ και χρόνια τις εισφορές και την εμπιστοσύνη των πολιτών του, κι έχει καταστρατηγήσει απόλυτα κάθε έννοια «κοινωνικού συμβολαίου».

Στην συνέχεια θα ήθελα να αναφερθώ στην κατηγορία του κ. Ληξουριώτη, ότι δηλαδή οι εκπαιδευτικοί το μόνο που θέλουν είναι να αποφύγουν την αξιολόγηση. Όπως είναι φανερό δεν έχει διαβάσει τις ανακοινώσεις του κλάδου μας, στις οποίες είναι σαφές ότι κανείς εκπαιδευτικός δεν είναι κατά της αξιολόγησης. Όμως το θέμα της αξιολόγησης είναι πολύ ευαίσθητο, ιδιαίτερα στα πλαίσια ενός διεφθαρμένου, πελατειακού πολιτικού συστήματος, όπου έχει χαθεί κάθε ίχνος εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη. Οι εκπαιδευτικοί θέτουν βασικά ερωτήματα για την αξιολόγηση τα οποία είναι: ποιός αξιολογεί, τι αξιολογείται, με ποιό τρόπο και για ποιό σκοπό. Επίσης ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι η αξιολόγηση του αξιολογητή. Σε όλα αυτά τα ερωτήματα οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής δεν έχουν δώσει ακόμα σαφείς απαντήσεις, ενώ τείνουν να αναπαράγουν ιδέες και πρακτικές αξιολόγησης από το εξωτερικό, πολλές από τις οποίες έχουν ήδη αποτύχει στις χώρες εφαρμογής τους, οδηγώντας στον άκρατο ανταγωνισμό, στην υποβάθμιση ολόκληρων σχολικών μονάδων, στην σχολική αποτυχία και στον κοινωνικό αποκλεισμό ( παράδειγμα Μεγ. Βρετανίας). Επίσης στη συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε με την υποχρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, την αποδόμηση των ευκαιριών επιμόρφωσης (Κλείσιμο Διδασκαλείων, κατάργηση εκπαιδευτικών αδειών κτλ.), τους μισθούς πείνας των συνεχώς μετακινούμενων εκπαιδευτικών (670 ευρώ για τον νέο εκπαιδευτικό), απορούμε τι ακριβώς θα αξιολογήσει το Υπουργείο. Την ανεπάρκειά του;

Όπως είναι φανερό, δικαίως οι εκπαιδευτικοί βλέπουν με καχυποψία την ανάδειξη της αξιολόγησης σε μείζον θέμα στη παρούσα φάση των μαζικών απολύσεων και της εργασιακής εφεδρείας. Ο κλάδος μας δεν φοβάται την αξιολόγηση. Έχουμε αξιολογηθεί εκατοντάδες φορές μέσα από εξετάσεις (σπουδές, μεταπτυχιακά, ΑΣΕΠ) και συνεχίζουμε να αξιολογούμαστε καθημερινά από τους μαθητές μας, τους γονείς τους και την κοινωνία στην οποία εργαζόμαστε.

Όπως έλεγε ένας παλιός διευθυντής μου, συνταξιούχος πια, « η παιδεία στηρίζεται μόνο στις φιλότιμες προσπάθειες και στον πατριωτισμό των εκπαιδευτικών». Κι αυτό ακριβώς κάνουμε, όταν με ελλειπή μέσα και σε αντίξοες συνθήκες προσπαθούμε να προσφέρουμε ό,τι καλύτερο στους μαθητές μας. Όταν με πενιχρούς μισθούς αφήνουμε πίσω συζύγους, παιδιά κι ηλικιωμένους γονείς για να πάμε να υπηρετήσουμε σε κάθε περιοχή της Ελλάδας. Όταν παρόλη τη δύσκολη οικονομική μας κατάσταση κάνουμε χρήση του νόμιμου δικαιώματος της απεργίας για να υπερασπιστούμε τη δημόσια, δωρεάν παιδεία, τη δημοκρατία και την ισότητα στην εκπαίδευση και τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων μας. Αυτό έπρεπε να το γνωρίζει ο κ.Ληξουριώτης ως καθηγητής εργατικού δικαίου και συνάδελφος εκπαιδευτικός.

Οι εκπαιδευτικοί έχουν χρέος να αγωνιστούν ενάντια στο ξεπούλημα της δημόσιας εκπαίδευσης και στην αποξήλωση του δημόσιου σχολείου, και σε αυτό το πλαίσιο ένα πράμα μπορώ να προσάψω στον συνδικαλισμό∙ ότι δεν έχει κάνει ακόμα αρκετά.

Σοφία Χατζοπούλου

Εκπαιδευτικός Π.Ε.

Πρόεδρος Συλλόγου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Άνδρου, Κέας, Κύθνου, Σερίφου                 

ΘΕΜΑ: Επίδομα παραμεθορίων και προβληματικών περιοχών

Με την υπ΄αριθ. ΔΙΔΑΔ/Φ.48/51/οικ.13129/7-06-2012 εγκύκλιο του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ζητείται από τις αποκεντρωμένες διοικήσεις των περιφερειών ο καθορισμών των περιοχών εκείνων που πληρούν κάποια κριτήρια για την χορήγηση του επιδόματος παραμεθορίων και προβληματικών περιοχών με την προοπτκή κατάργησής του στη περιοχή των Κυκλάδων.

Η εγκύκλιος αυτή έρχεται να πλήξει τον ήδη δοκιμαζόμενο εκπαιδευτικό, που μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο έχει δει περικοπές στον μισθό του της τάξης του 30% με την ταυτόχρονη μείωση του αφορολόγητου και την πρόσθετη επιβάρυνση από τα χαράτσια και την αύξηση των τιμών των αγαθών, κυρίως αυτήν του πετρελαίου και της βενζίνης.

Ο εκπαιδευτικός καλείται να φύγει από τον τόπο κατοικίας του και να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο σε δύσκολες περιοχές και υπό δυσμενείς συνθήκες. Ιδιαίτερα στην νησιωτική Ελλάδα όπου οι καιρικές συνθήκες είναι συχνά πολύ άσχημες και τα δρομολόγια των καραβιών, ιδιαίτερα τον χειμώνα, είναι κατά πολύ μειωμένα και η τιμή του εισιτηρίου συνεχώς αυξάνεται, οι εκπαιδευτικοί παίρνουν μια ανάσα από το επίδομα που το Υπουργείο σκοπεύει να τους στερήσει.

Θεωρούμε αυτή την κίνηση του Υπουργείου απαράδεκτη καθώς εξωθεί τους εκπαιδευτικούς σε μεγαλύτερη εξαθλίωση και τα σχολεία της νησιωτικής Ελλάδας σε έλλειψη προσωπικού και σταδιακό μαρασμό.

Καλούμε το Υπουργείο να αποσύρει την εν λόγω εγκύκλιο και την πολιτεία να σταματήσει την αφαίμαξη των εκπαιδευτικών που στηρίζουν την παιδεία αυτού του τόπου με κάθε κόστος στην προσωπική και οικογενειακή τους ζωή.

                                                  ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                            Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σ.ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ                                                       Χ. ΤΕΛΙΟΥ     

ΘΕΜΑ: Απόφαση Γενικής Συνέλευσης 6^ης Ιουνίου 2012

Λίγες μέρες μετά τις εκλογές και η κρίση είναι πια γενικευμένη σε κάθε τομέα της κοινωνικής και δημόσιας ζωής, με τάσεις ακόμα μεγαλύτερης επιδείνωσης μέσα από τη συνέχιση και σκλήρυνση των μνημονιακών πολιτικών και της επέμβασης του Δ.Ν.Τ. και της Ευρωπαϊκής ένωσης.

Στον πολυπαθή τομέα της παιδείας τα προβλήματα συνεχώς πολλαπλασιάζονται καθώς τα κονδύλια και οι διορισμοί μειώνονται δραματικά και το εκπαιδευτικό προσωπικό εξαθλιώνεται μέσα από την ελαστική εργασία και τις μειώσεις μισθών. Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση εισάγονται μέτρα και προγράμματα διοικητικών μεταρρυθμίσεων και αξιολόγησης που στόχο έχουν την τρομοκράτηση και χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την εμπορευματοποίηση των σχολικών μονάδων και της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Υπό αυτές τις συνθήκες ο Σύλλογος μας με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης διεκδικεί:

-          την απόσυρση όλων των μνημονιακών νόμων.

-          την πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους και την κατάργηση της «συμμετοχής» των εργαζομένων για φάρμακα και εξετάσεις.

-          την απόσυρση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Όχι στην συνταξιοδότηση στα 65.

-          την απόσυρση του αυταρχικού νόμου για την μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης. Όχι στον Διευθυντή ρε ρόλο manager. Ναι στο δημοκρατικό σχολείο με ενισχυμένο ρόλο στον σύλλογο διδασκόντων.

-          την κατάργηση του νέου μισθολογίου και την αύξηση μισθών.

-          την κατάργηση της ελαστικής εργασίας. Μόνιμη, αξιοπρεπή εργασία για όλους.

-          διαφάνεια στη διοίκηση της εκπαιδευσης  (κενά, μόρια, μισθολογικά)

-          ενιαία συλλογική σύμβαση εργασίας. Όχι στην υπαγωγή της δημόσιας εκπαίδευσης στους δήμους.

-          κανένα κλείσιμο, συγχώνευση ή υποβιβασμός σχολείου. Όχι στο « νέο» σχολείο της αγοράς.

-          αύξηση των δαπανών για την παιδεία. Ενιαίο, δημόσιο, δωρεάν 12 χρονο σχολείο.

-          δίχρονη δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Κατοχύρωση του ωραρίου των νηπιαγωγών.

-          δωρεάν επιμόρφωση για όλους. Επέκταση του θεσμού των Διδασκαλείων σε όλες τις ειδικότητες. Όχι στο Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης και στην χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.

-          καμία αξιολόγηση που θα έχει ως στόχο την χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την κατηγοριοποίηση των σχολείων. Καμία σύνδεση μισθού με την αξιολόγηση.

-          κατοχύρωση επιδόματος Ειδικής Αγωγής και επιδόματος Παραμεθορίου.

-          καμία αύξηση ωραρίου. Υπερωριακή αποζημίωση των εκπαιδευτικών που προσφέρουν έργο πέρα του υποχρεωτικού ωραρίου τους.

-          κανένα σχολείο χωρίς εκπαιδευτικούς και βιβλία.  

                                                   

                                                         ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Σ.ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ                                                               Χ.ΤΕΛΙΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Π.Ε. ΑΝΔΡΟΥ,ΚΕΑΣ,ΚΥΘΝΟΥ,ΣΕΡΙΦΟΥ  « ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΪΡΗΣ»

Περί εθνικισμού...

Κάθε 28^η Οκτωβρίου μαζευόμαστε όλοι μαζί εκπαιδευτικοί, μαθητές και κάτοικοι αυτού του τόπου για να θυμηθούμε τον αγώνα κατά του ναζισμού και στα αυτιά όλων μας ηχούν λόγοι και τραγούδια που κλείνουν με το « δεν θα περάσει ο φασισμός». Στη συνέχεια όλοι αποχωρούμε ήρεμοι και περήφανοι πως κάναμε το χρέος μας και ξεχνάμε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται όταν ξεχνούμε το πραγματικό της νόημα.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια άνοδος σε ναζιστικές κι εθνικιστικές ιδεολογίες και συμπεριφορές.

Αυτό που μας ανησυχεί ιδιαιτέρως ως εκπαιδευτικούς είναι η άνοδος τέτοιων τάσεων στην νεολαία μας, στο πιο υγιές, δυνατό και δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Επειδή ο ρόλος του εκπαιδευτικού δεν εξαντλείται μέσα στην διδασκαλική αίθουσα, είναι χρέος μας να επικοινωνήσουμε με την κοινωνία και την νεολαία για να προσπαθήσουμε να αφυπνίσουμε την ιστορική μνήμη, να ξεκαθαρίσουμε έννοιες που ξεχάστηκαν με την πάροδο του χρόνου και να αντισταθούμε απέναντι σε απόλυτες στάσεις και πρακτικές που εκμεταλλεύονται τα πιο ζωώδη στοιχεία της προσωπικότητας του ανθρώπου, τον φόβο και τη βία.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον εθνικισμό που ξαφνικά έχει μετατραπεί σε μια θετική έννοια που ο καθένας ξεστομίζει με υπερηφάνεια, λέγοντας ότι έτσι δηλώνει την αγάπη του για την πατρίδα.

Ο εθνικισμός είναι μια παλιά πολιτική ιδεολογία χαρακτηριστικά της οποίας είναι: η πίστη στην ανωτερότητα του έθνους-φυλής έναντι των άλλων, η ρατσιστική νοοτροπία, ο αποκλεισμός των αντιφρονούντων, ο μεγαλοϊδεατισμός, η λογική "άσπρου-μαύρου" (όποιος δεν είναι φίλος είναι εχθρός), η καταστρατήγηση κάθε είδους ελευθερίας, η τρομοκρατία, οι παρακρατικοί σύνδεσμοι, η αποθέωση της βίας, οι εκκαθαρίσεις πληθυσμών, η δικτατορία από μια ομάδα ατόμων που δεν έχει κανένα σεβασμό προς τον άνθρωπο, την προσωπικότητα και την διαφορετικότητα. Ο εθνικισμός ως πολιτικό σύστημα οδηγεί σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια στο μίσος, στον πόλεμο και σε θηριωδείες. Ιστορικά όλες οι φρικαλέες και θλιβερές στιγμές του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως μαζικές εκκαθαρίσεις πληθυσμών, γενοκτονίες, παγκόσμιοι πόλεμοι έχουν την ρίζα τους σε εθνικιστικές ιδεολογίες. Ο εθνικισμός έφτασε στο απώγειό του στην χιτλερική Γερμανία όπου οι εθνικιστές Γερμανοί ονομάζονταν Nazi (Nazionalisten=Εθνικιστές). Οι θηριωδείες τους και τα εγκλήματά τους στο όνομα της δικής τους ανωτερότητας ήταν τέτοια που η ιστορία τους απέδωσε έναν καινούργιο όρο, τον ναζισμό. Παρόλα αυτά ο όρος δεν είναι κάτι διαφορετικο από τον εθνικισμό. Η μανία τους να δημιουργήσουν μια «καθαρή» κοινωνία, η παρουσίαση κάθε ξένου ή διαφορετικού ανθρώπου ως πηγή κάθε κακού, η αυτοανακήρυξή τους σε προστάτες και σωτήρες και η σκόπιμη τρομοκράτηση του λαού οδήγησε σε ένα αιματοκύλισμα που στιγμάτισε όλη την ανθρωπότητα (Ολοκαύτωμα) και έπληξε σφοδρά και τη χώρα μας με χιλιάδες νεκρούς ( σφαγές σε Δίστομο, Καλάβρυτα) και σκελετωμένα παιδιά στα χρόνια της κατοχής.

Οι ομάδες και τα κόμματα που ασπάζονται τέτοιες ιδεολογίες είναι απόλυτα πιστές μόνο στον αρχηγό τους που διακατέχεται από μεγαλομανία και αλαζονεία και στο όνομα του είναι έτοιμοι να διαπράξουν τα χειρότερα εγκλήματα. Η ρητορική τους δεν απευθύνεται στην λογική αλλά στον φόβο και στο συλλογικό άγχος. Στο λεξιλόγιο τους δεν υπάρχει η λέξη διάλογος, κατανόηση, αλληλεγγύη, ανθρωπισμός, ελευθερία. Κατασκευάζουν αποδιοπομπαίους τράγους(όποιος δεν συμφωνεί μ’αυτούς και τα πρότυπά τους) ,θρέφουν και κατευθύνουν το μίσος προς αυτούς. Ο λαός που θα γοητευτεί και θα παρασυρθεί από την ρητορική τους θα γίνει πρώτα συνένοχός τους και μετά θύμα τους.

Μην ξεχνούμε τα λόγια του Μπρέχτ: .   «Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
μου».  Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου».
  

Τέτοιες ιδεολογίες δεν μπορούν να λύσουν κανένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες κοινωνίες. Μπορούν απλά να προκαλέσουν ακόμα περισσότερα. Ο πολιτισμός του ανθρώπου έχει κάνει μεγάλα βήματα από τότε που βρισκόμασταν στον μεσαίωνα, και είναι ξεκάθαρο πια ότι τα προβλήματα δεν ειναι μονοδιάστατα, είναι προβλήματα πολιτικής, και ως τέτοια πρέπει να λύνονται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες με γνώμονα πάντα τα ανθρώπινα δικαιώματα, το δίκαιο και την παιδεία των λαών.

Σ’αυτήν ακριβώς την παιδεία εναποθέτουμε τις ελπίδες μας και την υπηρετούμε πάντα με βάση τον σεβασμό στην διαφορετικότητα, την ελευθερία, την ισότητα και την δικαιοσύνη.

Ως σύλλογος δασκάλων καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια χειραγώγησης του λαού, κάθε ρατσιστική συμπεριφορά και φασιστική ιδεολογία και καλούμε όλους να αντισταθούν σε τέτοιες πρακτικές.  

ΘΕΜΑ: Για την εισήγηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ προς τις Γ.Σ. των Συλλόγων

Οι πρωτοβάθμιοι σύλλογοι ανέμεναν για πολύ καιρό το κάλεσμα της ΔΟΕ για ολομέλεια των προέδρων, έτσι ώστε να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες εκείνες που θα μπορούσαν να συσπειρώσουν τους εργαζόμενους σε έναν αγώνα διαρκείας για να ανατραπούν οι μνημονιακές δυνάμεις.

Με το κάλεσμα όμως διαβάσαμε με έκπληξη την εισήγηση της ΔΟΕ προς τις Γ.Σ. των συλλόγων. Ήταν ένα άνευρο και υπερφίαλο ευχολόγιο χωρίς καμία πραγματική πρόταση, χωρία καμία έμπνευση.

Η ΔΟΕ παρουσιάζει μια εισήγηση η οποία, κατ’ αρχήν, αντιφάσκει με τη συμμετοχή της ίδιας μέχρι τώρα στους αγώνες των εργαζομένων. Σε σύγκριση με τον καταιγισμό των αντιλαϊκών μέτρων και της κρισιμότητας της κατάστασης που κι η ίδια αναγνωρίζει στο κείμενό της, η αντίδραση της ΔΟΕ υπήρξε όλον αυτόν τον καιρό ελάχιστη. Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες μονοήμερων απεργιών χωρίς συνέχεια και προσανατολισμό, καθώς επίσης και «νέων» μορφών δράσης όπως «παναττική» απεργία ή απεργία σε όλη την Ελλάδα πλην Αττικής! Για άλλη μια φορά είδαμε την δική μας ομοσπονδία να απέχει από τους αγώνες διαρκείας των εργαζομένων σε συγκοινωνίες, ΟΤΑ και υγεία, ή από κρίσιμες διαμαρτυρίες όπως αυτή στο Υπουργείο Υγείας ενάντια στον ΕΟΠΥΥ.

Χωρίς να προσφέρει προοπτική, η ΔΟΕ είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την ηττοπάθεια που έχει δημιουργηθεί στον κλάδο, η οποία τελικά εξυπηρετεί τα σχέδια όσων καταπατούν τα δικαιώματά μας.

Θεωρούμε ότι ένα δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο οφείλει να εμπνέει, να πρωτοστατεί και να αναλαμβάνει με γενναιότητα τον ρόλο του στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Αντί για αυτό η εισήγηση της ΔΟΕ δεν είναι παρά μια σειρά από γενικότητες, όπου η ευθύνη και ο σχεδιασμός αποδίδεται στους πρωτοβάθμιους συλλόγους, οδηγώντας έτσι στην αποσπασματικότητα και στη διάσπαση του αγώνα ο οποίος θα έπρεπε να είναι συντονισμένος και μαζικός.

Ως Σύλλογος καλούμε τη ΔΟΕ να αναλάβει τις ευθύνες της και τον ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε, και να πρωτοστατήσει στους αγώνες των εργαζομένων με δυναμικές και συντονισμένες κινητοποιήσεις.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ!

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΛΑΟ!